Już 31 października na Stadion Średzki zawita zespół Odry Opole, z którym piłkarze Polonii Środa zagrają w 1/16 finału Pucharu Polski. Zespół ze śląska, który funkcjonuje od 1945 roku ma bogatą historię łącznie z występami w najwyższej klasie rozgrywkowej, ale po kolei…

Dnia 16 czerwca 1945 roku w opolskim ratuszu odbyło się zebranie organizacyjne założycieli pierwszego powojennego polskiego klubu sportowego. Przyjął on nazwę Opolski Klub Sportowy Odra, a pomysłodawcą założenia klubu był mecenas Leonard Olejnik, który został zarówno pierwszym prezesem nowo powstałego klubu, a także pomysłodawcą nazwy klubu, który, wzorem poznańskiej „Warty”, której kibicował, zaproponował nazwę od przepływającej przez miasto rzeki.

Pierwszą imprezą zorganizowaną przez klub był bieg uliczny w lipcu tego samego roku. Zawodnicy rywalizowali na dystansie 2 kilometrów. W biegu zwyciężył Stefan Pruszkowski będący długoletnim wiceprezesem sekcji lekkoatletycznej w klubie.  Poza piłkarską, powstały również sekcje lekkiej atletyki oraz tenisowa, a w 1946 roku: bokserska, hokeja na lodzie i siatkówki. W 1948 roku nastąpiła fuzja Odry z Klubem Sportowym Chrobry Groszowice. W latach 1948-1958 po połączeniu z Lwowianką Opole klub występował pod nazwą Budowlani Opole. W 1952 roku Odra wywalczyła historyczny awans do ekstraklasy po zwycięskim barażu z „Garbarnią” Kraków 3:2 i 1:1. Wielką rolę w awansie odegrał trener Mieczysław Bieniek oraz bramkarz Jan Paszkiewicz. 15 marca 1953 roku zespół z Opola rozgrywa historyczny pierwszy mecz w ekstraklasie z „Gwardią” Warszawa w Opolu, przegrany 1:2.

W sezonie 1959/60 Odra zajmuje czwartą lokatę w ekstraklasie, tracąc zaledwie 3 punkty do mistrza Polski „Ruchu” Chorzów. W przedostatniej kolejce „Odra” zwycięża „Ruch” 5:2 i doznaje niespodziewanej porażki w ostatniej kolejce ligowej ze zdegradowaną już „Gwardią” Warszawa 0:2, co nie pozwoliło zostać „Odrze” mistrzem kraju. Rozpoczyna się udany okres w historii klubu, którego podstawy buduje trener Teodor Wieczorek. Sezon 1963/64 to największy sukces opolskiej „Odry”, która zajęła trzecie miejsce w ekstraklasie i zdobyła tym samym brązowy medal Mistrzostw Polski. Najlepszym strzelcem zespołu został Engelbert Jarek (11 goli). W tym samym czasie „Odra” dostarcza wielu emocji w kolejnej edycji Pucharu Karla Rappana: dochodząc aż do półfinału rozgrywek, w którym to mierzy się z „Polonią” Bytom. Jednak to ćwierćfinał był godny uwagi przeciwko Slovanowi Bratysława. Dwa mecze przyniosły dwa remisy 0:0 i 1:1. W meczu w Opolu potrzebna była dogrywka która nie przyniosła rozstrzygnięcia i o awansie zadecydowało losowanie! Los okazał się szczęśliwy dla opolan (rzut monetą).

Od połowy lat sześćdziesiątych powoli kończył się okres świetności „Odry”, którego podstawy tworzył Teodor Wieczorek. Opolski klub stawał się mocnym średniakiem ligowym, który oscylował w okolicach środka tabeli. Ostatecznie w sezonie 1980/81 Odra zajęła ostatnią 16 lokatę w ekstraklasie i spadła do drugiej ligi. Był to ostatni sezon „Odry w ekstraklasie, do której już nigdy nie powróciła. Ostatnie spotkanie rozegrane w ekstraklasie przypadło na 13 czerwca 1981 roku przeciwko „Legii” w Warszawie (1:1). Ostatniego gola w ekstraklasie dla „Odry” zdobywa Wojciech Tyc w 15 min meczu.

Następne sezony w wykonaniu Odry były coraz słabsze aż w 1984 roku po raz pierwszy w historii spadła do III ligi. Po roku gry w lidze w sezonie 1984/1985 Odra Opole wróciła w szeregi II ligi odnosząc m.in. zwycięstwo z WKS Wieluń 13:0 – najwyższe zwycięstwo Odry w historii. W sezonie 1985/1986 Odra ponownie spadła do III ligi, a trenera Ireneusza Browarskiego zastąpił słynny piłkarze Odry – Antoni Kot i Andrzej Krupa, który ponownie wprowadził Odrę do II ligi, ale już po roku Odra ponownie spadła do III ligi przez dziewięć lat trenerzy: najpierw Wojciech Tyc (1988-1991), potem Wiesław Łucyszyn (1991-1996) nie potrafili awansować z Odrą do II ligi, aż ta sztuka udała się Zygfrydowi Blautowi, który w sezonie 1996/1997 awansował do drugiej ligi.

W sezonie 1997/1998 Odra zajęła 17. miejsce w lidze co oznaczało spadek do niższej ligi, ale dzięki fuzji z Vartą Namysłów drużyna z Opola została w lidze na sezon 1998/1999 i występowała w niej pod nazwą Odra/Varta Opole.

Na koniec sezonu 2005/2006 zajęła drugie miejsce w trzecioligowej tabeli i po rozegraniu dwumeczu barażowego z Radomiakiem Radom awansowała do II ligi (obydwa spotkania zakończyły się wynikiem 1-1 i o awansie zadecydowały rzuty karne wygrane przez Odrę w stosunku 4-2). W październiku 2006 roku, po raz pierwszy w historii klubu prezesem został obcokrajowiec – Holender Guido Vreuls.

Dnia 9 stycznia 2008 roku, trenerem Odry został Holender Rob Delahaije, pierwszy holenderski trener polskiego klubu w historii polskiej piłki nożnej. Prowadził zespół w sześciu ligowych meczach: 4 remisy, 2 porażki.

W 2009 roku, ze względu na zadłużenie klubu, które spowodowało cofnięcie licencji na występy w I lidze, oraz brak możliwości spłacenia zaległości, klub został postawiony w stan upadłości. Na jego miejsce powstało Stowarzyszenie Opolski Klub Sportowy Oderka Opole, mający kontynuować tradycje klubu. Klub zaczął swoje występ od IV ligi.  Dnia 14 czerwca 2011 roku Walne Zebranie zdecydowało o powrocie do nazwy Odra Opole. W sezonie 2015/16 Odra po udanych barażach z Vinetą Wolin awansowała do II ligi, a już w kolejnym sezonie wywalczyła awans na zaplecze Ekstraklasy na którym występuje do dziś.

Tak po krótce prezentuje się historia najbliższego pucharowego rywala średzkiej Polonii.